من میخوام با تو باشم. من نامه نمینویسم.

6 فروردین 1348

شهرزاد عزیزم، سلام!

امیدوارم حالت خوب باشه. امیدوارم حالت شبیه خنده هات باشه. امیدوارم خندههات شبیه همون سه سالی باشه که شبانهروز بهشون فکر میکردم. این یه ریاضته واسه من.

فرصت نشد. زندگی فرصت نداد که باهات خداحافظی کنم. رو در رو. فرصت ندادن تا مثل آدم بغلت کنم. مثل آدم موهاتو بزنم پشت گوشت، ماچت کنم. مثل آدم بهت نگاه کنم. بهت بگم: شهرزاد! شهرزاد عزیزم! عشق من! خانوم من! من رفتم. رفتم که برنگردم.

خداحافظ!

_اژدها وارد می شود_

برچسبها: دیالوگ نوشت های مهم, کرو

+ کروکودیل نوشت چهارشنبه سی و یکم خرداد ۱۳۹۶ 7:16 کروکودیل پیر |